Rozdział 11

   (oczami Amandy)

Patrzył mi prosto w oczy i nic nie mówił. Byłam zła, ale też zdezorientowana. Czego on ode mnie chciał? Przecież na rękę mu było, że nie chciałam się zmieniać. Przynajmniej nie musiał mnie niańczyć.

-Co robisz?-powtórzyłam wyrywając rękę z jego uścisku.

-Ja...umm...-przeczesał ręką włosy- Chciałem przeprosić.-powiedział nie patrząc mi w oczy.

-Za co?-spytałam w lekkim szoku.

-Za to, że cię zostawiłem pod drzwiami mojego domu. i ...umm... za wszystko...-powiedział spoglądając z pode łba w moje oczy.

-Wybaczam.-powiedziałam i wyszłam z sali.

    Justin wyszedł zaraz za mną, chciał coś powiedzieć, ale ktoś go zatrzymał. Jakiś chyba jego kolega, bo gdy się odwróciłam gadali jakby się dobrze znali.

                               *******************

(oczami Justina)

Nie wiedziałem co powiedzieć, nie wiem nawet czemu ją zatrzymałem. Musiałem spojrzeć w jej duże, zielone oczy. Wciąż była, jest i będzie tą samą Amy co zawsze, ale ostatnio wciąż o niej myślę i interesuje mnie jej zdanie. Chce wiedzieć co myśli i czuje... Co się ze mną dzieje? Co ona ze mną robi? Muszę się od niej odsunąć.

Wyszedłem z sali zaraz za nią, chciałem coś powiedzieć, ale się powstrzymałem, a z rozmyślań wytrącił mnie Ian.

-Hej Bieber, co tam?-spytał kładąc rękę na moim ramieniu.

-Spoko.-odpowiedziałem szybko.

-Tak w ogóle, to nie spytałem cię co wczoraj robiłeś, miałeś wieczorem do nas wpaść, pamiętasz?-spytał patrząc na mnie z podniesionymi brwiami.

-Zapomniałem... najpierw była u mnie Amanda... potem...

-Czekaj, czekaj.... Amanda? Ta Amanda?-spytał pokazując na zgrabną dziewczynę w kraciastej spódnicy.

-Taaak.., ale była tylko na chwile, bo zaraz ją wyrzuciłem.-powiedziałem, próbując wybrnąć z tej niezręcznej sytuacji.-A potem przyszła Stella i wiesz...-przeciągnąłem, bo wiedziałem, że wie o co mi chodzi.

-Nie musisz tłumaczyć...-Zaśmiał się.-Wpadłem na genialny pomysł Bieber.-powiedział, a wtedy wiedziałem, że będzie to coś głupiego.

-Jaki?-spytałem mało zaciekawiony.

-Ta Amanda...-wiedziałem, że coś głupiego.-na imprezie była śliczna i to na serio..-jakbym nie wiedział, ale spojrzałem się na niego, aby kontynuował.-No wiec skoro ty tak przyciągasz te wszystkie laski do siebie, to może spróbuj ją zmienić, co?-spytał, a ja spojrzałem się na niego jak na idiotę.

-Po co?-spytałem zdziwiony

-Z nudów, a przy tym pewnie będziesz miał niezłą frajdę, ja przynajmniej też...

-Nie chce mi się z nią męczyć..., a po drugie ona nie chce zmian..

-To spraw by zechciała...

-A może ja nie chce?

-Boisz się, że nie dasz rady i tyle.-powiedział powoli odchodząc

-Jestem Justin Bieber i taka laska jak ona to dla mnie pestka...-powiedziałem przyciskając go do ściany

-Nigdy nie uda ci się jej zmienić, to jest kujonica Amy i zawsze nią będzie..., nie uda ci się jej nawet przelecieć.

-Nie chce jej dotykać, ona jest.... wkurzająca delikatnie mówiąc. Nie mam zamiaru się z nią widywać nawet.-powiedziałem i chciałem odejść, ale Ian mnie zatrzymał

-Na imprezie wyglądało to inaczej, a potem była u ciebie w domu, więc...-zaśmiał się-Założę się, że nie uda ci się jej zmienić.-powiedział

-Jeśli wygram co z tego będę miał?-spytałem poirytowany

-Co chcesz..., a jeśli ja wygram, będziesz musiał ubrać się w jej ciuchy i przebiec się po korytarzu...-powiedział z cwaniackim uśmieszkiem

-A jeśli ja wygram.....-przeciągnąłem udając, że się zastanawiam.-będziesz musiał rozebrać się do naga i przebiec się po szkole.-powiedziałem, a jego uśmiech nagle znikł.

-ZGODA!-powiedział, ale ja nie wiedziałem czy to dobry pomysł. Miałem się z nią nie widywać, miałem odsunąć myśli od niej, a jeśli się zgodzę, będę musiał spędzać z nią coraz więcej czasu.-Cykasz się Justin?-spytał akcentując moje imię.

*********************************************************************************

Krótki, ale jestem padnięta.... 

Jak myślicie, zgodzi się? Czy dobrze robi Justin? A co na to Amy?
KOMENTOWAĆ !!!
JUTRO POSTARAM SIĘ DODAĆ NOWY